පාසලේ සිල් ගත් අයුරු අපේ සිලේ මැයෙන් පසුගිය වෙසක් මස පල විය. මෙම පොහෝ දිනද ලියන්නට යන්නේ සිල් ගෙන කල අජුත වැඩ පිළිබදවය.
පාසලේ සිල් ගැනීමේදී සරම අනිවාර්ය වේ. වැස්සකටවත් දහම් පාසලකට ගොඩ වී නැති සමහරුන්ට සුදු සරමක් නැත. ඔවුන් එදිනටද සුදු කලිසමෙන් සිල් ගනිති. එහෙත් සරමක් ඇද සිල් ගන්නා විට ආතල් එකක්ද ඇත. අපට සුදු සරම් තිබුනද අදින්නේ අකලටය. දහම් පාසල් අන්දේද නොඇද බැරි තැනය. දහම් පාසල් ගමන නැවතුන පසු සරම අදින්නට වුයේ අවුරුද්දට එක් වරක් පමණි. ඒ පාසලේ සිල් ගන්නා දිනයේය. අවුරුද්දක් පුරා සගවා තැබූ සුදු සරම එදිනට සොයා ගන්නේ බොහොම අමාරුවෙනි.
යටින් කලිසමක් ඇද සිටියත් බෙල්ට් එකක් දැමීමට අපි අමතක නොකෙළෙමු. නටන නැටුම්වලට සරමට යොදන ගැටය වැඩි වෙලාවක් රදා පැවතියොත් එය පුදුමයකි. අවුරුද්දට වරක් අදින සරමට හරිහමන් ගැටයක් දීමටද අපි නොදන්නෙමු,
සිල් ගන්නා දිනයේ සරමෙන් කල විකාර රැසකි. සමහරුන් බෝට්ටු පදි, තවකෙක් සරම කරට ගෙන ඩාන්ස් කරයි, තවකෙක් සරමෙන් බුතයා පාරක ගසයි. එක විකාරයකි. යටින් සුදු කලිසම තියෙන තෙක් ලැජ්ජාවක් නැත. කොහොමත් අපේ එවුන්ට ලැජ්ජාවක් නැත. අවසන් වරට සිල් ගත් දිනයේ ගත් සරම් ඩාන්ස් වීඩියෝවක් පහත ඇත.
11 වසරේ සිල් ගත් දිනයේ හාමුදුරුවෝ බණට වැදෑරු කරුණක් මතක් විය. අපත් සමග සිල් ගෙන සිටි පන්ති භාර ගුරුතුමා එලියට ගිය පසු හාමුදුරුවෝ " බලන්න මල්ලිලා අර ඔර්ලෝසු කනුව ළග පඩිපෙළේ, පඩිපෙළ බහිනවා ගෑණු ළමයි කොටට ඇදගෙන, පහළ ඉන්න අපිට මොනවද නොහිතෙන්නේ?? " කියා වැදෑරූවා මතකය.
ප.ලි. අනාගතයේ සිල් ගැනීමට සිටින උපාසකයන් මේවා ආදර්ශයට නොගන්නා මෙන් ඉල්ලා සිටිමි.
ප.ප.ලි. අප 10 වසරේ සිටින කල සිංහල ගුරුතුමා නිවසට සරම් අදින අය විමසු විට එකෙක් වත් නොවිය. එවිට එතුමා පැවසුවේ ඕවා අනාගතයට තමා බලපාන්නේ කියාය. එසේ පැවසුවේ කිමදැයි මම තවම සිතමි.
